ملافه ای همیشه خیس از اشک روی صورتت...
پلکهای ورم کردۀ بهم فشرده...لبهایی کبود ...
و یک مشت قرص ....درد ... رنج... طعم تلخ بیداری و بودن
بعد ازمردنی که آرزویش را داشتی ...
بغض هر روزه...به لجن کشیده شدن همه وجودت...عشقت ...احساست...
اگر همه ی اینها که گفتم برایت فراهم شد، طعم [گذشتم ]حلاوت بخش
زندگیت...وگرنه که هیچ....دیگر حرفی با تو نمانده...
هنوز هجای بخشش برایت سنگین است !
گفتند هميشه مست ِ مستم!؟ ......باشم
در خلوت خويش خود پرستم؟!.......باشم
گفتند كه عاشقم نه عاقل! ، گفتم
كاري كه نداده عشق دستم!.....باشم
گفتند در اين گوشه نشيني رازيست
بيهوده در اينجا ننشستم........باشم
گفتند به جاي قصه هاي پرواز
دل بر نفس پرنده بستم؟!......باشم
گفتند كمر شكن شوم از احساس!
وقتي كه دلي را نشكستم ....باشم
گفتند سبكسرم ، بدم ، مجنونم
اينها به كسي چه!؟ ناز ِ شصتم....باشم
گفتند بخند و مالك ِ دنيا باش....
....خود خواستم اين هيچ كه هستم باشم
**********************************
خواب ديده بودم
غربت
دخترک عاشق ده ساله ايست که
ميدود...
جست ميزند .....
مي افتد ....
خون دماغ ميشود ....
**********************************
توقع زيادي نيست
خواستن امنيت آغوشی امن و عشقي که اسير هوس نباشد...
براي "تظاهر"به دلبستگي ديگر بهانه اي ندارم!
چقدر غريب و مبهم.....
چه حس مشکوکي !!!
من و او ديگر"ما" نيستيم... و من حتي دیگر دلتنگ نمي شوم
مثل پرنده اي فراري از قفس ...احساس رهايي مي کنم...
اين روزها دچار سر گيجه ام!
تلخ تر از تلخ!
زود مي رنجم...انگار گمشده ام!...حتي گاهي
ميترسم !!!.....چه اعتراف بدي! شايد لحظه کوچ به من نزديک شده!
دلم هواي سردي غربت دارد...
و چقدر دلمان خوش است که مي نويسيم و ديگران مي خوانند
و عده اي مي گويند
آه چه زيبا و بعضي اشک مي ريزند...و بعضي مي خندند...
دلمان خوش است به لذت هاي کوتاه ...به دروغ هايي که از
راست بودن قشنگ ترند به اينکه کسي برايمان دل
بسوزاند.....یا کسي عاشقمان شود
با شاخه گلي دل مي بنديم و با جمله اي دل مي کنيم
دلمان خوش مي شود
به برآوردن خواهشي و چشيدن لذتي.....و وقتي چيزي مطابق
ميل ما نبود چقدر راحت لگد مي زنيم
و چه ساده مي شکنيم
همه چيز را...
.
.
.
.
بساط عاشقيم را از روي زمين جمع کرده ام
اگر خريداري ،
فروشنده بسيار است.
چون من
مدتهاست بساطم را در آسمان پهن کرده ام ....